Toen Ben terugkwam, ging hij tegenover me aan de keukentafel zitten, zijn stem kalm maar zijn ogen zwaar.
‘Haar man deed de deur open,’ zei hij. ‘Ik vertelde hem wat ze op de begrafenis had gezegd.’
Susan kwam in paniek naar buiten. Eerst ontkende ze alles. Toen brak ze.
‘Ze zei dat ze je pijn wilde doen,’ vertelde Ben me. ‘Ze zei dat Greg haar bedrijf had geruïneerd en dat ze wraak wilde nemen. De kinderen zijn van haar man. Ze heeft Gregs naam gebruikt om je te laten lijden.’
Slechts woorden.
Wrede, opzettelijke woorden in de handen van een dode man gestopt.
Toen barstte ik in tranen uit. Diepe, trillende snikken die me opnieuw leeg achterlieten, maar dit keer met helderheid.
Mijn huwelijk was geen leugen.
