Boeiende inleiding.
Laat me je vertellen over het geluid dat me bijna gek maakte.
Het begon op een dinsdag. Ik zat aan mijn bureau e-mails te beantwoorden toen ik een zacht, hoog piepend geluid in mijn linkeroor hoorde. Het was niet hard. Het deed geen pijn. Maar het was er wel – een dun, aanhoudend gezoem dat uit het niets leek te komen.
Ik negeerde het. Toen werd het luider. Vervolgens begon ik het ‘s nachts op te merken, als het huis stil was en er niets was om me af te leiden. Ik lag in bed, staarde naar het plafond en luisterde naar een geluid dat buiten mijn eigen hoofd niet bestond.
Drie weken lang hield ik mezelf voor dat het vanzelf over zou gaan. Dat gebeurde niet. Ik verzon excuses: “Het zijn gewoon allergieën.” “Ik heb stress gehad.” “Misschien verbeeld ik het me.” Uiteindelijk zei mijn vrouw: “Ga naar de dokter. Nu meteen.”
Ja, dat heb ik gedaan. En de eerste vraag die de dokter stelde, veranderde alles: “Bent u naar luide concerten geweest of heeft u met elektrisch gereedschap gewerkt zonder gehoorbescherming?”
