‘Mijn man probeert me te vermoorden,’ zei ik, mijn stem trillend maar vastberaden. ‘Ik heb bewijs.’

Ik gaf haar de tablet.

Terwijl ze toekeek, trok de kleur uit haar gezicht. Schok sloeg om in afschuw. « Ik bel meteen de politie, » zei ze, en ze rende naar buiten.

Nira kneep in mijn hand. « Het is oké, mama. Ik zal je beschermen. »

Haar woorden braken me, maar deze keer kwam er iets anders met de tranen mee.

Hoop.

Tien minuten later kwamen twee agenten de kamer binnen. Ik vertelde ze alles: de drugs, de verzekering, de affaire, het plan om mijn dood in scène te zetten. Ze bekeken het bewijsmateriaal in stilte, met een sombere blik op hun gezicht.

En voor het eerst sinds ik mijn baby had verloren, wist ik één ding zeker:

Ik was niet langer alleen.

“We zullen uw echtgenoot onmiddellijk in veiligheid brengen. Daarna zullen we ook de verpleegster identificeren waarvan we denken dat ze zijn medeplichtige is. Wees gerust, alles komt nu goed.”

Maar ik voelde me niet gerustgesteld. Waar was Jace nu? Een van de agenten had iets via de radio doorgegeven en was toen de kamer uitgelopen. Het enige wat ik kon doen was Nira vasthouden en wachten. De tijd leek eeuwig te duren.

‘Mama, papa kan je geen pijn meer doen, hè?’ vroeg Nira met een zacht stemmetje.

‘Dat klopt, Nira. Het is nu goed. We zijn veilig.’ Zo antwoordde ik, maar mijn hart bleef hevig kloppen.

Al snel hoorde ik stemmen uit de gang. « Niet bewegen! Handen omhoog! » De stem van een politieagent. En toen Jace’s verbaasde stem: « Wat? Wat doen jullie? Ik heb niets gedaan! »

Leugenaar, schreeuwde ik inwendig. Je probeerde alles van me af te pakken. Mijn leven, het leven van de baby, onze toekomst. Maar Nira beschermde me. Mijn vijfjarige dochter redde me.

De politieagent kwam een ​​half uur later terug in de ziekenkamer. « We hebben de verdachte aangehouden. » Toen ik dat hoorde, voelde ik me eindelijk een beetje opgelucht.

De agent ging op een stoel zitten. « Ik zou graag de details horen, als dat goed is. »

Ik vertelde ze alles. De agent luisterde met een serieuze uitdrukking. « Toen we uw man arresteerden, was hij samen met de medeplichtige verpleegster. Ze stonden op de gang op de derde verdieping te overleggen hoe ze van u af zouden komen. »