Het moment dat ik probeerde te gaan zitten

Ik keerde terug naar de eetkamer met de jus.

De lege stoel naast David leek wel de hemel.

Mijn benen trilden oncontroleerbaar.

Zonder erbij na te denken, haalde ik het tevoorschijn en ging zitten.

Het geluid van de stoel die over de vloer schraapte, maakte de hele kamer stil.

Sylvia’s stem zakte tot een gevaarlijk gefluister.

“Wat denk je wel dat je aan het doen bent?”

‘Ik moet even gaan zitten,’ zei ik zwakjes.

Sylvia stond langzaam op.

Vervolgens sloeg ze met haar hand op de tafel.

“Dienaren zitten niet bij de familie aan tafel.”