Ik had altijd gedacht dat ze ze als erfenis bedoelde.
Ik had nooit gedacht dat ze dit bedoelde.
De man achter de toonbank keek op. « Wat kan ik voor u doen? »
“Ik moet deze verkopen.”
Hij knikte en tilde een oorbeltje op, waarna hij een juweliersloep voor zijn oog hield.
Stilte.
Hij draaide het tussen zijn vingers.
Toen verstijfde hij.
Mijn maag draaide zich om. « Wat? »
Zijn handen begonnen te trillen.
‘Waar heb je die vandaan?’ vroeg hij.
“Mijn grootmoeder.”
Hij slikte moeilijk. « Hoe heette ze? »
Ik heb het hem verteld.
Hij sloot even zijn ogen.
