Ik knielde neer. Ik raakte hem niet aan. Ik ging gewoon laag zitten, maakte mezelf klein, in een poging een barrière te vormen tussen hem en de nieuwsgierige blikken die ik aan het einde van het gangpad voelde.
En toen klonken de voetstappen. Nette schoenen. Van die schoenen die klikken met de autoriteit van iemand die nog nooit van zijn leven een schap heeft gevuld.
—Wat is hier in vredesnaam aan de hand? Dit is een overtreding van de hygiënevoorschriften! Sta op! Haal dat beest van de vloer!
