In eerste instantie dacht ik dat het spam was. Maar nee hoor, het was een gedetailleerde rekening van Stephanie, compleet met een spreadsheet van uitgaven die ik volgens haar tijdens mijn huwelijk met Matt had ‘veroorzaakt’. Ik kon mijn ogen niet geloven.
Hier volgt een greep uit wat ze opsomde:
- $300 voor Matts afspraak bij de oogarts en een nieuwe bril – “Omdat jullie niet merkten dat zijn zicht achteruitging.”
- $2.500 voor een nieuwe garderobe – “Omdat zijn kleren ouderwets en onflatteus waren, een teken van verwaarlozing.”
- $200 voor therapiesessies – “Om de emotionele schade te herstellen die is veroorzaakt door uw gebrek aan steun.”
- 500 dollar voor een fitnesscoach – “Om zijn zelfvertrouwen weer op te bouwen na jarenlang genegeerd te zijn.”
- $1.000 voor een nieuw matras – “Om het matras te vervangen dat u kocht en dat hem rugpijn bezorgde.”
- $100 voor een cursus maaltijdplanning – « Omdat hij pas goed leerde eten nadat hij mij had ontmoet. »
Het totaalbedrag? Meer dan $5.000.
Ze sloot zelfs af met de opmerking: « Als zijn vrouw heb ik veel geïnvesteerd in zijn herstel. Het is dan ook niet meer dan eerlijk dat jij ook een bijdrage levert. »
Ik was verbijsterd. Wie stuurt er nu een rekening naar de ex-vrouw van zijn man?
In eerste instantie schreef ik een venijnig antwoord. Maar toen dacht ik: Nee, dat is te makkelijk. Ik ging niet betalen. Maar ik wilde wel wat plezier hebben. Dus stuurde ik mijn eigen factuur.
Onderwerp: Reactie op factuur voor openstaande kosten
Lieve Stephanie,
Bedankt voor je uitgebreide e-mail. Ik moet zeggen, ik heb er erg om gelachen! Ik zag echter een paar onkosten die ik over het hoofd had gezien , dus heb ik mijn eigen tegenfactuur opgesteld:
Laten we beginnen met de afspraak bij de oogarts. Grappig dat je dat zegt. Matt weigerde jarenlang te gaan omdat hij er niet « als een nerd » uit wilde zien. Ik ben blij dat je hem eindelijk hebt kunnen overtuigen. De kledingkosten? Oh, die herinner ik me nog goed. Matt had een hele collectie « ironische T-shirts met opdruk » waar hij dol op was. Hij was vooral gek op die met de tekst « Taco Tuesday Is My Religion ». Ik had geen zin om met een volwassen man te gaan discussiëren over zijn kledingkeuze.
En therapie? Ik steun zijn streven naar zelfverbetering volledig. Ik ben alleen verbaasd dat hij er niet eerder mee begonnen is. Ik hoop dat zijn therapeut hem helpt om zijn angst voor het naar beneden doen van de wc-bril te overwinnen. En dan dat matras. Ah, ja, die met ingebouwde bekerhouders. Dat was Matts droomaankoop voor zijn « game-avonden ». Ik weet zeker dat de upgrade de investering waard is geweest.
En die cursus maaltijdplanning? Wauw. Ik wist niet dat je een professionele opleiding nodig had om te begrijpen dat groenten gezond zijn. Misschien had ik een life coach moeten inhuren om hem te leren hoe hij een vaatwasser correct moet inruimen. Maar aangezien we het toch over uitgaven hebben, heb ik mijn eigen tegenrekening voor je opgesteld:
$10.000 voor het beheren van alle huishoudelijke taken terwijl Matt vijf jaar lang videogames speelde.
$15.000 voor emotionele belasting, waaronder hem er constant aan herinneren zijn moeder te bellen, naar de tandarts te gaan en zijn rekeningen te betalen. $5.000 voor verloren hersencellen door het aanhoren van zijn zakelijke ideeën – zoals die app die mensen matcht op basis van hun favoriete pizza toppings.
Totaal: $30.000.
Volledige betaling dient uiterlijk volgende vrijdag te zijn voldaan.
