Binnenin lagen afgedrukte dienstregelingen.

– Ochtendroutines.
– Maaltijdsuggesties.
– Briefjes die me eraan herinneren om naar buiten te gaan.

Tussen de pagina’s waren plakbriefjes geplakt.

“Eet vandaag iets warms. Dan voel ik me beter.”

“Sla het ontbijt niet meer over.”

Er waren ook kookboeken, met pagina’s die zorgvuldig waren gemarkeerd met aantekeningen in de kantlijn. Ik drukte er eentje stevig tegen mijn borst.

‘Mijn baby heeft aan alles gedacht…’, fluisterde ik.

Judy kneep zachtjes in mijn schouder.

Op de derde doos stond het opschrift: « Mensen die je nodig hebt. »