3. De mobiliteitsval: de ‘stijfheidscyclus’.
Verminderde mobiliteit begint klein – een beetje stijfheid in de ochtend, een licht verlies van evenwicht – maar het ontwikkelt zich snel tot een ‘weinig bekende’ neerwaartse spiraal die leidt tot een afname van de zelfstandigheid.
De angstfactor: Wanneer ouderen zich onzeker voelen op hun benen, gaan ze niet meer naar buiten. Minder beweging leidt tot zwakkere spieren; zwakkere spieren leiden tot meer valpartijen. Het is een vicieuze cirkel die moeilijk te doorbreken is.
De ‘zachte’ revolutie: we richten ons op aangepaste mobiliteit. Lopen, stretchen of zelfs ‘stoelyoga’ kunnen voldoende kracht behouden om iemand zelfstandig te laten blijven.
Zelfvertrouwen is essentieel: Mobiliteit behouden gaat niet alleen over de benen; het gaat erom het zelfvertrouwen te hebben om deel te blijven uitmaken van de wereld.
