5. Oma’s wijsheid: « Laat de stoel je niet vangen »
Oma werd vierennegentig jaar oud en ze zat nooit in een schommelstoel, tenzij ze daadwerkelijk een kleinkind wiegde. Ze had een weinig bekende filosofie over hoe je je tachtigste levensjaar moet doorbrengen.
Ze zei altijd tegen ons: « Jullie maken je allemaal zorgen over het getal op de kalender, maar de kalender weet niet hoeveel leven je nog hebt. Het enige dat een oude man sneller doodt dan een ziekte, is een comfortabele stoel. Zodra je je door de stoel laat meeslepen, ben je verloren. Je moet je dag blijven ‘onderbreken’. Je gaat de tuin in, je belt je zus, je drinkt water alsof het een tonic is. Je wordt niet oud door te leven; je wordt oud door te stoppen. Als je een reden hebt om op te staan, moet de dood wachten. » Ze geloofde dat « verveling » het eerste symptoom van het einde was.
Als ze iemand zag die zijn wandeling verwaarloosde, zei ze: « Beweeg die botten! Als je ze niet gebruikt, zal de aarde ze eerder opeisen dan nodig is. Eet je groenten en houd je hart open voor de buren. Een actief hoofd en een actief lichaam vormen een muur die de tijd niet zomaar kan beklimmen. Je leeft niet ‘voorbij’ de 80; je leeft ‘door’ de 80 heen door het te druk te hebben om te merken dat je die leeftijd hebt bereikt. » Nana had een regel: de ‘Ochtendbelofte’-regel. Ze zei: « Beloof jezelf elke avond dat je morgen één ding gaat doen – één persoon helpen, één plant water geven. Als je een belofte hebt om na te komen, heb je een leven om te leven. » Nana wist dat het echte ‘anti-verouderingsgeheim’ in 2026 simpelweg relevant blijven was.
