Werkstukken die ik had nagekeken.
Het leven dat ik had opgebouwd.
Alles is intact gebleven, ondanks de pogingen van Christopher en Edith om het te vernietigen.
Ik glimlachte even, mijn eerste oprechte glimlach in maanden.
Niet omdat ik gelukkig was.
Geluk kost tijd.
Maar omdat ik vrij was.
Gerechtigheid geschiedde.
Mijn geweten is zuiver.
De toekomst is nog ongeschreven.
Morgen zou ik opnieuw beginnen.
Het verleden is gearchiveerd waar het thuishoort.
Vandaag was ik gewoon een leraar met lessen om te delen en een leven om te leiden.
Dat was genoeg.
Dat was alles.
