Toen veranderde de toon. Hij schreef over Susan – zakelijke conflicten, slechte leveringen, bedreigingen. Hij schreef dat ze kinderen had en dat hij hen geen kwaad wilde doen.

Ze waren niet van hem.

Ik belde Peter, Gregs beste vriend. Hij geloofde me meteen.

Zijn zoon Ben bezocht Susan thuis. De waarheid kwam aan het licht.

Susan had gelogen. Ze wilde wraak. Ze wilde dat ik net zo zou lijden als zij had geleden.

Er waren geen geheime kinderen. Geen verraad. Alleen wreedheid vermomd als verdriet.

Die nacht huilde ik – niet uit twijfel, maar uit opluchting.

Ik begon de waarheid op te schrijven. Om haar te bewaren. Om haar te herinneren.