Carol volgde de rand van haar kopje met haar vingers.
‘Om allerlei redenen,’ zei ze. ‘Omdat ze bang zijn. Omdat geld belangrijk is. Omdat ze jong zijn. Omdat misbruikers er heel goed in zijn om de wereld te laten lijken alsof hun versie de enige juiste is. Omdat weggaan energie kost, en soms is energie precies wat ze je jarenlang hebben afgenomen.’
Jessica staarde in haar thee.
“Wat was mijn reden?”
Carol keek haar aan met die directe, moederlijke tederheid die nooit haar kracht verloor aan clichés.
“Je was jong toen je hem ontmoette. Je kende jezelf nog niet. Toen kreeg je Lily, en het idee om een baby alleen op te voeden leek onmogelijk.”
Jessica knikte.
“Ik ben niet meer zo bang.”
« Ik weet. »
Boven klonk Lily’s stem helder en duidelijk door de gang terwijl ze haar solo oefende.
Daar komt de zon.
