Voordat ik kon reageren, haastte Scott zich om uitleg te geven en probeerde de situatie onder controle te krijgen. « Ze zeggen niet dat jij een probleem bent, het is gewoon dat onze werelden verschillen en dat we mensen ontmoeten die het misschien niet begrijpen. »
‘Misschien begrijpen ze niet precies wat ik bedoel,’ vroeg ik, terwijl ik mijn toon kalm en beheerst hield.
Hij aarzelde even voordat hij antwoordde, duidelijk ongemakkelijk maar vastberaden in zijn standpunt. « Jouw levensstijl en achtergrond passen misschien niet in die omgevingen. »
Mijn achtergrond, dacht ik zachtjes, terwijl ik een lach probeerde in te houden die te veel zou hebben verraden. Ik keek naar Abigail en zag hoe haar vertrouwen in hem begon te wankelen onder het gewicht van zijn woorden.
Twee minuten later trilde mijn telefoon op tafel, waardoor de zorgvuldig opgebouwde sfeer werd verstoord. Eerder die dag had ik mijn hoofdjurist en de voorzitter van de raad van bestuur gevraagd om telefonisch bereikbaar te zijn, omdat ik aanvoelde dat er iets belangrijks zou kunnen gebeuren.
