Ik pakte een map en legde kopieën van cheques en een afrekening op tafel.

‘Dit,’ zei ik, ‘is de reden waarom ik het niet gedaan heb.’

De kamer helde naar voren.

Tante Marla pakte de bovenste pagina. ‘Tweeënveertigduizend dollar’, las ze. ‘Dat is Brianna’s adres.’

Brianna’s stoel schraapte over de grond. « Waarom breng je dit nu ter sprake? »

‘Omdat,’ zei ik, ‘hier mijn levensverhaal verteld wordt.’

Diane griste de papieren weg en scande ze snel. Haar gezicht werd bleek.

‘Het is niet wat het lijkt,’ zei ze.

‘Het is een cheque,’ antwoordde tante Marla. ‘Wat zou het anders kunnen zijn?’

Diane draaide zich om. « Ik deed wat ik moest doen. Brianna had stabiliteit nodig. Maddie was onafhankelijk. Zij zou het wel hebben opgelost. »

De implicatie was groot: ik had in één dochter geïnvesteerd en ervan uitgegaan dat de andere de verwaarlozing wel zou overleven.

‘Dus je hebt haar studiefonds afgenomen,’ zei oom Ron botweg.

‘Ik ben haar moeder,’ snauwde Diane.

‘En ze was jouw dochter,’ antwoordde tante Marla fel.

Brianna’s zelfvertrouwen wankelde. « Mama zei dat het goed was. »

Ik keek haar recht in de ogen. « Je wist toch dat ik tot mijn nek in de schulden zat? »

Ze keek weg.

Diane draaide zich naar me toe, haar stem gespannen. ‘Is dit wraak?’

‘Ik heb je uitgenodigd voor thee,’ zei ik zachtjes.

Oom Ron vroeg: « Wat wil je? »