De tweeling testte haar vervolgens.
Er verscheen een rubberen speeltje in de emmer met dweilwater. Nora bekeek het rustig.
‘Heel realistisch,’ zei ze. ‘Maar angst moet een betekenis hebben. Je zult harder je best moeten doen.’
Ze staarden haar onrustig aan.
Toen June ‘s nachts een ongelukje kreeg, zei Nora alleen: « Angst brengt het lichaam in de war. Wij lossen het op. »
June knikte opgelucht.
Ze zat bij Ivy tijdens momenten van paniek en begeleidde haar ademhaling totdat de spanning afnam.
‘Hoe weet je hoe je dit moet doen?’ fluisterde Ivy eens.
‘Omdat iemand me geholpen heeft,’ antwoordde Nora.
Weken gingen voorbij.
