Verhaal 4
Ik vertelde mijn moeder dat ik wilde gaan hardlopen. Ze kocht schoenen voor me, maakte me elke ochtend om 6 uur wakker en rende met me mee, ook al had ze er een hekel aan. Ze hield mijn tempo bij, moedigde me aan en minderde vaart als ik het wat rustiger aan deed. Ze sloeg geen ochtend over. Ik kwam in het atletiekteam. De volgende dag stopte ze met hardlopen. Ze zei: « Ik wilde je gewoon op weg helpen. » Het bleek dat ze elke avond haar knieën had gekoeld. Dat vertelde ze me pas jaren later.
