Verhaal 2:
Mijn stiefvader en ik hadden een moeizame relatie. We botsten jarenlang. Hij was niet wreed, gewoon… afstandelijk. Toen ik mijn studie had afgerond, nodigde ik hem niet uit voor de diploma-uitreiking.
Maar hij was er wel. Op de achterste rij. Met een bordje waarop stond: « We zijn trots op je. » Dat « we » raakte me harder dan het diploma.
Hij wachtte tot iedereen weg was. Hij zei alleen: « Ik moest hier zijn. Ik heb al je huiswerk gezien. » Blijkbaar kan liefde ook stil zijn en toch belangrijk.
