Tegen het einde van zijn leven was er een wederzijds begrip tussen ons, zonder dat we iets hoefden uit te leggen. Op een avond erkende hij simpelweg dat ik was gebleven terwijl dat niet nodig was. Een paar dagen later overleed hij.
Na zijn dood veranderde het huis snel. Zijn kinderen keerden terug en richtten zich op de praktische zaken en de erfenis. Mijn rol werd als beëindigd beschouwd, mijn spullen werden ingepakt en ik werd zonder enige erkenning ontslagen.
Het vertrek verliep stil, maar zwaar. De jaren die ik had gegeven leken uitgewist, gereduceerd tot een functie die niet langer nodig was. Ik begon elders mijn leven opnieuw op te bouwen.
