Weggaan zonder boosheid, met begrip.
Ik neem de sleutel. Leg de brief weg.
En ik ga ervandoor.
Zonder triomf. Zonder wrok.
Met een hernieuwde zekerheid: alles wat ik gaf was niet onzichtbaar.
Omdat hij op zijn eigen manier een manier had gevonden om dankjewel te zeggen.
Want diep van binnen is stille erkenning soms datgene wat in stilte wordt voorbereid… en wat komt wanneer we het minst verwachten, met een onverwachte levensles als resultaat.
