Een moeilijk einde… en een bruut afscheid.
Toen hij vertrok, was het geen vredig afscheid. Het was een langzaam, moeizaam en intens proces.
Een paar dagen later was het een drukte van jewelste in huis. De kinderen kwamen, namen de leiding, organiseerden, namen beslissingen… zonder mij.
Toen, heel plotseling, stopte alles.
Een kort briefje. Een envelop. Mijn spullen al ingepakt.
Tien jaar samengevat in een paar minuten.
Ik vertrok zoals ik er had gewoond: discreet.
