Delen maakt het dagelijks leven gemakkelijker.

Terwijl hij de boodschappen aan het opruimen was, vertelde hij me, alsof het hem ineens te binnen schoot, dat hij nu wel wat meer van die kleine klusjes wilde overnemen die ik normaal gesproken automatisch doe. Het was geen belofte, maar een vriendelijke intentie.
Later, tijdens het koken, bekende hij dat hij sprakeloos was geweest bij het schap met ‘vrouwelijke hygiëneproducten’. Hij realiseerde zich op dat moment de constante stroom van onzichtbare beslissingen die ik elke dag neem, beslissingen waar hij voorheen nooit over had hoeven nadenken.
Deze erkenning ontroerde me tot tranen.