Ik vond een diamanten ring in een supermarkt en gaf hem terug aan de eigenaar. De volgende dag stond er een man in een Mercedes voor mijn deur.

‘We zullen nog meer van zulke avonden hebben, mijn schat,’ antwoordde ik lachend en kuste haar op haar hoofd. ‘Dat beloof ik je.’

Later maakten we een potje met kerstversiering van een oude weckpot en knutselpapier. Noah tekende een achtbaan. Lily schetste een meer. Max tekende een raket. En Grace? Gewoon een paarse kringel.

Maar ik denk dat ze « vreugde » bedoelde.

« Zijn we nu rijk? » vroeg Max.

‘Niet rijk, maar we zijn veilig,’ antwoordde ik. ‘We kunnen nu meer dingen doen.’

Hij knikte en glimlachte naar me.

Ik zei niets. Ik omhelsde ze gewoon allemaal stevig, elk van mijn kinderen, en hield ze met al mijn kracht vast.