Puntig.
En hij riep luid genoeg zodat de halve binnenplaats het kon horen: « Waarom is zij hier? Is dit het schoolbal of ‘Neem-je-ouders-mee-naar-school’-dag? Wat een gênante situatie. »
Haar vriendinnen giechelden.
Ik zag de glimlach van mijn moeder even verdwijnen. Maar heel even. Ik zag het wel.
Ik voelde het vuur door mijn aderen stromen.
Ik deed een stap naar voren, maar ik kreeg de kans niet.
Brianna had namelijk geen idee dat haar vader, Mike, vlak achter haar stond.
Hij had elk woord gehoord.
Uitsluitend ter illustratie.
Hij kwam langzaam dichterbij. Gevaarlijk kalm.
‘Brianna,’ zei hij.
