Ze had geen antwoord.
Die nacht gaf ik haar geld en zei ik dat ze een andere plek moest zoeken om te wonen. Ik legde uit dat ze weliswaar altijd mijn moeder zou blijven, maar dat het nu mijn verantwoordelijkheid was om mijn vrouw en pasgeboren zoon te beschermen.
Later die avond kookte ik voor het eerst in weken een fatsoenlijke maaltijd voor Hue. Terwijl ze at, huilde ze van opluchting. Met onze baby in haar armen zei ze dat het de eerste keer sinds de bevalling was dat ze zich echt thuis voelde.
