Ik geef mijn moeder 1,5 miljoen peso per maand om voor mijn vrouw te zorgen nadat ze is bevallen. Maar toen ik onverwacht vroeg thuiskwam, trof ik haar stiekem aan terwijl ze een kom bedorven rijst at, vermengd met viskoppen en graten. Wat er daarna gebeurde, was nog veel angstaanjagender…
Toen ik thuiskwam, stond de voordeur een klein beetje open en was het vreemd stil in huis.
Ik liep de keuken in en verstijfde. Mijn vrouw, Hue, zat in de hoek snel en nerveus uit een kom te eten, terwijl ze haar tranen wegveegde. Toen ik de kom van haar overnam, zag ik tot mijn afschuw dat hij gevuld was met oude rijst en restjes viskoppen en -graten.
Hue gaf uiteindelijk toe dat mijn moeder, sinds ze het ziekenhuis had verlaten, al het lekkere eten voor zichzelf en voor mij had bewaard, met de bewering dat een vrouw na een bevalling niet veel zou moeten eten. Hue had alleen maar restjes te eten gekregen.
Woedend en diepbedroefd confronteerde ik mijn moeder bij de buren. Toen we thuiskwamen en ze de kom probeerde af te doen als « voer voor de katten », besefte ik de waarheid. Ik vroeg haar of ze het zelf zou opeten of het aan iemand zou geven van wie ze hield.
