De jaren gingen voorbij zonder dat ik het doorhad.
Zij groeide.
Niet alleen in lengte, maar in karakter.
Ze werd nieuwsgierig. Kritisch. Vastberaden.
Ze stelde vragen waar ik soms geen antwoord op had.
En toch leerde ik dat eerlijkheid belangrijker was dan perfectie.
We maakten fouten.
Ik was soms te streng. Soms te beschermend.
Zij was soms koppig. Soms afstandelijk.
Maar we bleven praten.
Of leerden opnieuw hoe.
Op een dag besefte ik iets wat me even stil maakte:
Mijn leven draaide niet meer alleen om mij.
