Een belofte aan het leven, aan mezelf. Als ik ooit moeder zou worden, zou ik ook een thuis bieden aan een kind dat er geen heeft. Niet uit plicht. Maar uit liefde.
Een paar maanden later hield ik Emma in mijn armen. Een klein meisje vol stem, energie en levenslust. Vanaf haar eerste blik wist ik dat mijn hart voor altijd groter was geworden. Ze was vrolijk, spontaan en barstte van de vitaliteit. Alles waar ik van had gedroomd.
Ik ben de belofte die ik mezelf heb gedaan nooit vergeten.
Op Emma’s eerste verjaardag, terwijl ballonnen in onze woonkamer zweefden en haar kleine handjes onder de glazuur zaten, rondden we de adoptie af. Diezelfde dag werd ik ook nog een baby toevertrouwd.
Haar naam was Léa .
Twee meisjes, één liefde
