Vrede weer
Terwijl de deur voorgoed achter hem dichtviel, legde Marta haar hand op de schouder van haar dochter. ‘Je hebt het juiste gedaan.’ Ewa deed langzaam de lamp naast de foto van haar grootmoeder aan. Het licht verlichtte haar gezicht zachtjes. ‘Geen drama,’ herhaalde ze zachtjes, terwijl ze naar het kalme gezicht op de foto keek. ‘Zoals hij ooit zei.’ Nu klonken de woorden minder als een kille slogan dan als een belofte: geen pijn, geen chaos – gewoon het leven dat ze eindelijk verdienden.
