Een familie die mijn perspectief veranderde
Ik denk nog steeds aan een gezin dat laat op een avond incheckte – drie jonge kinderen, vermoeide ouders, iedereen was uitgeput. Ze gingen niet meer naar buiten om toiletartikelen te kopen; ze vertrouwden op wat het hotel aanbood.
De moeder merkte op dat de shampoofles er wel erg leeg uitzag voor een nieuwe fles en vroeg beleefd om een nieuwe. Ik bracht nieuwe, ongeopende flessen en de opluchting op haar gezicht deed me versteld staan.
Ze bedankte me met een oprechtheid die me deed beseffen hoeveel troost kleine gebaren kunnen bieden aan mensen die ver van huis zijn, gestrest, moe en die gewoon proberen de nacht door te komen.
Dat moment veranderde iets in me. Vanaf dat moment verving ik toiletartikelen, of ze er nu gebruikt uitzagen of niet – omdat gasten recht hadden op die gemoedsrust.
