Ik keek op.
De zoon stond nu lijkbleek voor me.
“Geef dat hier,” zei hij plots scherp.
Maar ik negeerde hem en opende het metalen kistje.
Daarin zat een document… officieel gestempeld.
Een testament.
Niet het testament dat de kinderen kenden.
Mijn ogen vlogen over de regels — en ik kon niet geloven wat ik las.
