Het menselijk lichaam is lange tijd beschouwd als een mechanisme dat zijn werk doet: ademen, filteren, afvalstoffen afvoeren en verdergaan zonder onze aandacht te vereisen. Het probleem is echter dat sommige organen dit werk in de meest volledige discretie uitvoeren – en het is juist die discretie die ons kan misleiden.
In het dagelijks leven is het gemakkelijk te geloven dat « als het geen pijn doet, het goed is ». Maar er zijn innerlijke processen die, millimeter voor millimeter, kunnen afglijden naar een zone waar herstel er niet meer uitziet als de « snelle oplossing » uit de reclames. Daar worden kleine gewoontes moeilijk vol te houden en verdwijnen signalen achter een drukke agenda.
