Verdriet laat zich niet altijd luid en duidelijk horen. Soms fluistert het via herinneringen, gevoelens en stille emoties. Door deze ervaringen te begrijpen als uitingen van geest en hart – in plaats van als mysteries om te vrezen – stellen we onszelf in staat om met compassie te helen, onze herinneringen te respecteren en tegelijkertijd ons emotioneel welzijn te beschermen.
