Ze keek hem langzaam aan.
Voor één keer richtte ze haar woede op de goede manier.
Daniel boog zich voorover. « Dat waren terugbetalingen. »
Helen schoof nog een document over de tafel. « Voor welke diensten heeft uw moeder diensten verleend? »
Patricia snauwde: « Ik werk niet voor jou. »
Helen knikte. « Precies. »
Het werd muisstil in de kamer.
Daarna volgden de leverancierscontracten.
Drie schijnvennootschappen die gelieerd zijn aan de neven van Daniel.
Opgeblazen facturen.
Dubbele advieskosten.
Valse logistieke rapporten.
Het voorlopige verlies bedroeg $640.000.
Patricia drukte een hand tegen haar mond.
Daniel keek me aan met die gekwetste uitdrukking die hij gebruikte als zijn charmes niet werkten.
‘Ga je me echt kapotmaken vanwege geld?’
Ik raakte de gescheurde jurk aan.
“Nee. Je hebt jezelf te gronde gericht door hebzucht.”
Zijn masker vertoonde barsten.
‘Denk je dat je alles in je eentje hebt opgebouwd?’ snauwde hij. ‘Klanten vertrouwden dit bedrijf omdat ik wist hoe ik met ze moest praten. Mannen werken graag met mij samen. Jij was te koud, te intens, te geobsedeerd door controle.’
Ik keek naar het rode opnamelampje op de tafel.
‘Dank u wel,’ zei ik.
Zijn ogen volgden de mijne.
Te laat.
Helen opende de laatste map.
« Dit is een e-mail die Daniel twee weken geleden naar een privéadvocaat heeft gestuurd, » zei ze.
Daniel stond op. « Dat is een voorrecht. »
« Niet toen het werd doorgestuurd vanaf een bedrijfsrekening tijdens een intern fraudeonderzoek, » antwoordde Helen.
Ze las de onderwerpregel hardop voor.
“Activa-strategie vóór de afsplitsing.”
