Een jonge serveerster morste water. Ze verstijfde van schrik.
Mia stapte als eerste naar binnen.
‘Het is oké,’ glimlachte ze. ‘Je bent veilig.’
Geen vernedering. Gewoon menselijkheid.
Even later trilde haar telefoon.
Als je de branche verandert… dan wil ik erbij zijn.
Mia keek uit over de stad.
Ze herinnerde zich de vloer.
En op het moment dat ze opstond.
Sommige verhalen hebben geen einde.
Ze komen in opstand en maken zo ruimte voor anderen om ook in opstand te komen.
