De tekst
Die avond trilde mijn telefoon.
Van Claire.
“We moeten praten.”
Natuurlijk wel.
Maar het volgende gesprek zal niet over veiligheid gaan.
Het zal over iets ingewikkelders gaan.
Angst.
Recht.
Liefde die nog geen grenzen kent.
Ik heb de lamp uitgedaan.
Het huis werd stil.
En in het donker fluisterde ik iets vastberaden en zeker:
Ik ga niet verhuizen.
Niet vanuit mijn huis.
Niet uit mijn leven.
Niet van mijzelf.
Want op je negenenzeventigste is de grootste vrijheid dit:
Ik behoor mezelf toe.
