Eenzaamheid is beangstigend, vooral in een maatschappij die constante verbondenheid zo belangrijk vindt. Toch betekent alleen zijn niet dat je in de steek gelaten bent. Bewuste eenzaamheid is een waardevolle vaardigheid, bijna een kunst. Het is weten hoe je van een rustig moment kunt genieten zonder een gevoel van gemis te ervaren, stilte waarderen zonder die te interpreteren als leegte.
Een ochtendwandeling, een dampende kop thee, een boek dat je langzaam doorbladert… Deze momenten worden toevluchtsoorden. Wanneer we niet langer verwachten dat iemand anders elk moment vult, ontdekken we een diepe rust. Alleen zijn doet niets af aan het leven: integendeel, het kan het verrijken met een nieuwe vorm van zoetheid.
Het is een van de fundamenten van een serene en vervullende oude dag .
