“Het is een eer u voor te stellen aan mevrouw Mariana Ortega, oprichtster van het merk ‘Phoenix of Fire’ en belangrijkste investeerder in deze exclusieve collectie die vanavond wordt gelanceerd.”

Alejandro deed een stap achteruit, volledig ontredderd.

De rode jurk met robijnen achter Mariana – dezelfde jurk die hij had veracht – droeg zijn naam.

Mariana draaide zich om en keek hem aan.

En hij glimlachte.

Maar het was niet langer de fragiele glimlach van de vrouw van zeven jaar geleden.

“Zeven jaar geleden zei je dat ik niet goed genoeg voor je was.”

« Een paar minuten geleden zei je nog dat ik deze jurk nooit zou mogen aanraken. »

Ze stak haar hand op. Het personeel opende de vitrine.

Mariana raakte de rode stof elegant aan.
Door de lichten leek de lobby in lichterlaaie te staan.

‘Wat jammer…’ fluisterde ze. ‘Want degene die hier niets meer aan mag komen… ben jij.’

Op dat moment begon de telefoon van Alejandro onophoudelijk te trillen.

Bericht van zijn secretaresse: