Later die dag, toen de spanning was weggeëbd en plaats had gemaakt voor rustige overpeinzing, benaderde Evan haar met een oprechtheid die ze meteen herkende.
Hij legde uit dat het afspoelen van eieren geen universele waarheid was, maar iets wat hij associeerde met comfort en veiligheid omdat hij zijn moeder dat altijd had zien doen. Hij had zich niet gerealiseerd hoe snel de woorden eruit kwamen, of hoe gemakkelijk ze als oordeel in plaats van nieuwsgierigheid konden worden opgevat.
Mira luisterde aandachtig, haar uitdrukking veranderde langzaam van terughoudend naar nadenkend. Ze vertelde dat haar frustratie voortkwam uit de wens dat haar inspanningen ertoe zouden doen, en niet dat ze ermee vergeleken of gecorrigeerd zouden worden.
Tijdens hun gesprek ontdekten ze een waarheid die ze op dat moment allebei niet hadden ingezien: het probleem lag niet bij de eieren. Het ging erom hoe onbewuste gewoonten uit het verleden kunnen doorsijpelen naar het heden – en naar relaties – als niemand er even bij stilstaat.
