‘Zo,’ zei ze. ‘Nu ben je er.’
Emily zag het vanuit de deuropening.
Een seconde lang was het stil.
Vervolgens liep ze naar me toe, legde een hand op Lily’s schouder en de andere hand voorzichtig op de mijne.
Het was maar een klein detail.
Maar ik voelde het hele huis eromheen bewegen.
Niet terug naar hoe het was.
Iets anders.
Iets wat je verdiend hebt.
Iets dat nog fragiel is, maar wel echt.
En deze keer, toen mijn vrouw haar hand steviger om de mijne klemde, lette ik wel op.
