Rechts?
Onze ouders, die met haar mee waren gekomen, kozen natuurlijk haar kant.
‘Ze heeft kinderen, Dustin,’ zei mijn moeder, alsof dat alles rechtvaardigde. Het voelde als verraad, maar ik hield mijn mond en dacht snel na. Het was alsof alles wat ik had gedaan ineens onzichtbaar was geworden.
Ik wist niet wat ik anders moest doen. Of zelfs hoe ik me moest voelen. Mijn ouders hadden gezien hoeveel werk ik in de auto had gestoken, en toch wilden ze dat ik hem aan Jessica gaf.
‘Goed, Jessica,’ zei ik, met een geforceerde glimlach. ‘Je mag de auto meenemen. Ik hoop echt dat je er veel plezier van zult hebben.’
Ze leek verrast door mijn meegaandheid, maar stelde er geen vragen over. Misschien dacht ze dat ze gewonnen had.
Begrijp me niet verkeerd, ik wilde de politie bellen en zeggen dat mijn auto gestolen was, maar ik moest slim te werk gaan. Emoties zouden me hier niet verder helpen.
‘Schatje,’ zei Gabi toen we die avond op de bank zaten en over van alles praatten nadat Jessica en mijn ouders waren vertrokken. ‘Je vergeet iets.’
‘Wat?’ vroeg ik, enigszins verslagen. Ik had Gabi verteld dat ik ervan overtuigd was dat Jessica iets in haar schild voerde. Tom zou nooit in zo’n oude auto rijden, zelfs niet als ik hem had opgeknapt.
Als je denkt dat je zus tegen je liegt
“Je hebt een gps en een camera in de auto geplaatst. Als je denkt dat je zus tegen je liegt, bekijk die gegevens dan. Kijk waar ze zich bevinden.”
Wat ik aantrof was schokkend.
Op de beelden was te zien hoe Jessica roekeloos reed, met hoge snelheid door de buurt scheurde en dubieuze gesprekken voerde met Tom over het doorverkopen van de auto voor winst.
‘Kijk, ik weet dat je het vreselijk vindt, maar Dustin heeft er veel aan gedaan. Het gaat nog wel wat opleveren. We kunnen het geld ergens anders voor gebruiken. De kinderen vragen al een tijdje om een klimrek in de achtertuin. Hiermee kunnen we dat betalen,’ zei ze…
