Carmen probeerde te praten over familie en waardigheid, maar haar woorden hadden geen gewicht meer.

Terwijl de agenten de situatie afhandelden, ging ik naar de slaapkamer, pakte mijn tas, mijn papieren en mijn autosleutels. Ik had niets anders nodig.

Ik had het belangrijkste al teruggewonnen: mijn helderheid.

Toen ik naar buiten liep, riep Diego mijn naam.

Ik pauzeerde even, draaide me om en zei: « Ze zwegen niet vanwege wat ik zei. Ze zwegen omdat ze eindelijk begrepen dat ik niet langer hun slachtoffer zou zijn. »

Toen ben ik vertrokken.

Die nacht bleef ik bij een vriend logeren. Tegen de ochtend voelde de stilte niet langer zwaar aan. Het voelde veilig.

Omdat sommige vormen van verraad je kapotmaken.

En anderen dwingen je uiteindelijk om de dingen helder te zien.