Maar ik ben niemands dienaar.
Ik ben Lucy. Ik ben moeder. Ik ben schoonmoeder.
En ik leer nog steeds dat je zelfs op mijn leeftijd op een elegante manier grenzen kunt stellen.
Als jij in mijn schoenen stond, zou je dan meteen iets gezegd hebben? Of zou je het rustig aanpakken, zoals ik heb gedaan?
