Vergeving als een persoonlijke reis
Heb ik hem volledig vergeven? Niet elke dag. Sommige ochtenden komt de woede terug. Andere ochtenden denk ik terug aan zijn onhandige handen, zijn geruststellende woorden, zijn stille standvastigheid. En dan besef ik dat vergeving geen specifiek moment is, maar een geleidelijk, soms onmerkbaar proces dat zich in zijn eigen tempo ontvouwt.
Want naast de fouten en de geheimen heeft hij me één essentieel ding meegegeven: het vermogen om door te leven.
