Mijn oom heeft me opgevoed nadat mijn ouders waren overleden, maar in zijn laatste brief onthulde hij de schokkende waarheid die hij 22 jaar lang voor me verborgen had gehouden.

Durf vooruit te gaan, ondanks je angst.

Een paar weken later begon ik aan een lang revalidatieproces. Moeilijk, uitputtend, soms ontmoedigend. De vooruitgang was minimaal, bijna onzichtbaar. Tot de dag dat ik een paar seconden kon staan. Trillend, geëmotioneerd, maar staand. Het was geen wonder, slechts een symbolische stap, maar het zei alles: ga door, zelfs als het langzaam gaat, met stille kracht .