Ze knikte, bezorgd maar nog steeds glimlachend.
En ik wist het:
Ik wilde haar geluk niet in één nacht verwoesten.
Niet uit schrik.
Niet verlost van de pijn.
Niet zonder de volledige waarheid te kennen over wie hij *nu* was.
Mensen veranderen.
Wonden genezen.
Maar vertrouwen… vertrouwen moet zorgvuldig worden hersteld.
Dit verhaal is nog niet voorbij.
Maar ik kies liever voor **genade** dan voor chaos.
Voor **haar**.
En voor **mij**.
