“Een video. Die staat op mijn tablet. Ik heb hem opgeslagen omdat ik niet wist aan wie ik het anders moest vertellen.”

Mijn maag draaide zich om. Een video?

Calebs advocaat stond onmiddellijk op.

“Edele rechter, wij maken bezwaar—”

‘Ik zal het bekijken,’ onderbrak de rechter. Vervolgens keek hij weer naar Harper. ‘Maar vertel me eerst: waarom weet je moeder dit niet?’

Zijn kin trilde.

‘Omdat papa me gezegd heeft dat ik het aan niemand mag vertellen,’ fluisterde ze.

Caleb werd bleek.

Mijn handen trilden zo erg dat ik me aan de rand van de tafel moest vastgrijpen.

‘Agent,’ zei de rechter vastberaden, ‘breng het apparaat van het kind mee.’

Harper liep naar voren in de rechtszaal, klein in die immense ruimte, en overhandigde de tablet met beide handen, alsof hij iets heiligs aanbood.