‘Niet doen,’ snauwde ik, zo hard dat hij terugdeinsde. ‘Lieg niet tegen me. Niet nu.’
Hij stond op, met zijn handpalmen open alsof hij een storm kon kalmeren. « Hannah, luister. Het was maar tijdelijk. Ik zou het terugbetalen. »
‘Met welk geld?’ vroeg ik, terwijl ik een stap achteruit deed alsof zijn woorden besmettelijk waren. ‘En waarom zou je daarvoor een nieuwe kaart nodig hebben?’
Ryan streek met een hand over zijn gezicht. « Ik heb een vervangend exemplaar besteld. Online. Ik heb gezegd dat het origineel beschadigd was. »
Mijn hele lichaam verstijfde. « U hebt een vervanging besteld… op mijn naam. »
Hij knikte, met zijn ogen neergeslagen. « Het kwam met de post. Ik— »
‘Je hebt mijn post onderschept?’ Mijn stem brak. ‘Terwijl ik weg was?’
Hij gaf geen antwoord, en dat was antwoord genoeg.
Voordat ik mezelf ervan kon weerhouden, belde ik de bank. Mijn handen trilden zo erg dat ik mijn telefoon tegen de balie moest drukken. Toen de medewerker opnam, hield ik mijn stem kalm en sprak ik de woorden uit die voelden alsof ik glas inslikte: « Ik moet mijn rekening blokkeren. Er zijn ongeautoriseerde transacties. »
Ryan begon te protesteren. « Hannah, wacht even— »
Ik stak een vinger op zonder hem aan te kijken, en voor één keer zweeg hij.
De bankmedewerker legde me stap voor stap uit hoe ik de kaart kon blokkeren, de online toegang kon beveiligen en een tijdelijke blokkering op overschrijvingen kon instellen. Toen zei ze iets waardoor mijn maag zich weer omdraaide: « Mevrouw, ik zie ook een adreswijzigingsverzoek van drie weken geleden. »
Ik knipperde met mijn ogen. « Adreswijziging? Ik heb mijn adres nooit gewijzigd. »
De medewerker las het adres aan me voor – ik herkende het meteen. Het was Ryans kantoor.
Toen ik ophing, had Ryan tranen in zijn ogen. « Ik wilde het terugzetten. »
‘Nadat je mijn geld hebt uitgegeven?’ zei ik, mijn stem trillend van woede. ‘Nadat je Brooke en Logan een kredietlijn hebt gegeven alsof het feestcadeautjes waren?’
Hij probeerde dichterbij te komen. « Brooke wist het niet— »
‘Ach, hou toch op,’ zei ik. ‘Ze wist het. Ze weet het altijd.’
