Er zijn momenten waarop alles zonder waarschuwing verandert, alsof de grond onder je voeten wegzakt. Op haar zeventiende dacht Élise dat ze het dieptepunt had bereikt, alleen en geconfronteerd met een situatie die te zwaar was om te dragen. Wat ze toen nog niet wist, was dat een simpele, vriendelijke blik haar val zou veranderen in een nieuw begin… en dat het grootste geschenk pas veel later zou komen.
Wanneer alles in de puberteit in elkaar stort
Op een leeftijd waarop je zou moeten nadenken over vriendschappen, plannen en dromen, werd Elise geconfronteerd met een brute realiteit. Een familieruzie die volledig uit de hand liep, een deur die dichtgeslagen werd en het gevoel plotseling onzichtbaar te zijn.
Een paar nachten doorgebracht bij kennissen, met een knoop in haar maag, een zwaar hart en het overweldigende gevoel alles kwijt te zijn.
Op die momenten gaan we op de automatische piloot verder. We blijven naar de les gaan, we glimlachen mechanisch, maar vanbinnen is alles wazig.
Ze vroeg niets, zei niets, tot de dag dat iemand verder keek dan de schijn.
