Mijn bruidegom duwde mijn gezicht tijdens het aansnijden van de taart als ‘grap’ – ik stond op het punt in tranen uit te barsten toen mijn broer iedereen zo schokte.

Ed was attent op belangrijke manieren. Hij wist nog dat ik van zonnebloemen hield, dus bracht hij me één steel in plaats van dure boeketten.

Hij organiseerde picknicks in het park en nam altijd mijn favoriete broodjes mee.

Als ik een slechte dag op het werk had, kwam hij langs met ijs en vreselijke grappen die op de een of andere manier alles beter maakten.

Twee jaar lang gaf hij me het gevoel dat ik de enige persoon in de kamer was als we samen waren. We hadden een klik op alle vlakken, waardoor ik geloofde dat ik de ware had gevonden.

Toen kwam het aanzoek.